تویی که در شب تاریک می کند روشن

ز بیم خار سر رمح تو دل خارا

برو در آمده زان است نیم ترک سپهر

که تا کله بنهد پیش چار ترک تو را

هزار چشم به روی تو این سپهر دو تا

فلک ز لولو لا لا از آن طبق پر کرد

که تا نثار کند بر تو لولو لا لا