اگر تفحص این سر کنی دل خجلم

چو افک عایشه پاک دین خطاست خطا

خدای هست گواهم که نیست بر یادم

که گفته ام سخن از تو برون ز مدح و ثنا

که همچو دیده مور است می شود صحرا

ز هیبت تو اگرچه چو برگ می لرزم

مکن ز خشم مرا پوستین درین سرما