برخیز زود و هرچه تو را هست بیش و کم

تا خلق روز حشر شود گرد تو حشر

کو صد هزار گونه زبان ذره ذره را

تا بر دریغ کار تو باشند نوحه گر

بر باد ده چو خاک به یک ناله سحر

گل کن ز خون دیده همه خاک سجده گاه

زان پیش کز گل تو همی بردمد خضر