هر مهره ای که من به سخن گوهری کنم

جام جهان نمای بود رشح ساغرم

هر خون که جوش می زند از عشق در دلم

آن خون به وقت نطق شود مشک اذفرم

از حقه سپهر فشانند گوهرم

چون من کمان گروهه فکرت کنم به چنگ

از چارچوب عرش در آید کبوترم