به صورت چرخ از آن فوق تو افتاد

که حق بی علتی کرد اختیارت

چو تو بر باد دیدی ملک عالم

به ملک فقر آمد افتخارت

که چرخ آمد طبق های نثارت

فلک زان می دود با طشت خورشید

که هست از دیرگاهی طشت دارت