که چرخ آمد طبق های نثارت

چو تو بر باد دیدی ملک عالم

به ملک فقر آمد افتخارت

به صورت چرخ از آن فوق تو افتاد

فلک زان می دود با طشت خورشید

که هست از دیرگاهی طشت دارت

به فراشی از آن می آیدت ابر