فلک زان می دود با طشت خورشید

به ملک فقر آمد افتخارت

به صورت چرخ از آن فوق تو افتاد

که چرخ آمد طبق های نثارت

که هست از دیرگاهی طشت دارت

به فراشی از آن می آیدت ابر

که از خاکی تورا نبود غبارت