که هست از دیرگاهی طشت دارت

به صورت چرخ از آن فوق تو افتاد

که چرخ آمد طبق های نثارت

فلک زان می دود با طشت خورشید

به فراشی از آن می آیدت ابر

که از خاکی تورا نبود غبارت

تورا چون حارس و چون حاجب آمد