عشق آمد و عقل را روان گفت

وز گردش جام حسن ساقی

با ما غم و شادی جهان گفت

نارسته هنوز دار منصور

دوش از سر بی خودی و مستی

پیرم سخن از می نهان گفت

دل چون بشنید نام می را