یک نفس پروای مردم دارمی

گفت من از حق نمی آیم به سر

کی توانم داد از یاران خبر

گرنه در حق جان و دل گم دارمی

آن نه من بودم که در سجده گهی

خار در چشمم شکست اندر رهی

بر زمین خونم روان شد از بصر