در رهش گریان و خندان می رویم

شیرمردی باید این ره را شگرف

زانک ره دورست و دریا ژرف ژرف

روی آن دارد که حیران می رویم

گر نشان یابیم از و کاری بود

ورنه بی او زیستن عاری بود

جان بی جانان اگر آید به کار