تا ابد محبوب تر زو آدمی

گر به روز آن ماه پیداآمدی

صد قیامت آشکارا آمدی

برنخیزد در جهان خرمی

چهره ای داشت آن پسر چون آفتاب

طره ای هم رنگ و بوی مشک ناب

سایه بان آفتابش مشک بود