شد چنان مستغرق عشق پسر

و ز بلای عشق او از دست شد

گرچه شاهی سخت عالی قدر بود

چون هلالی از غم آن بدر بود

کز وجود خود نمی آمد بدر

گر نبودی لحظه ای در پیش او

جوی خون راندی دل بی خویش او