گر نبودی لحظه ای در پیش او

چون هلالی از غم آن بدر بود

شد چنان مستغرق عشق پسر

کز وجود خود نمی آمد بدر

جوی خون راندی دل بی خویش او

نه قرارش بود بی او یک نفس

نه زمانی صبر بودش زین هوس