خون او در روی می مالید زار

بر دل او درد بی اندازه شد

هر زمانش ماتم نو تازه شد

بر سر آن کشته می نالید زار

خویش را در خاک می افکند او

پشت دست از دست برمی کند او

گر شمار اشک او کردی کسی