شاه در خاک و پسر در خون فتاد

همچو باران اشک می بارید زار

چون بدید آن ماه را شاه جهان

می ندانم تا چه گویم این زمان

کس چه داند کین عجایب چون فتاد

هرچ گویم بعد ازین ناگفتنیست

در چو در قعرست هم ناسفتنیست