کار مردان از منی پالودگیست

گرچه از دل نیست خالی درد این

چند گویم چون نیم من مرد این

این همه افسانه بیهودگیست

دل که او مشغول این بیهوده شد

زوچه آید چون سخن فرسوده شد

می بباید ترک جان نهمار کرد