با سینه چاک همچو گندم

انگار که مهر لالکاییم

برف آب همی دهی تو ما را

ما از تو فقع همی گشاییم

گرد تو روان چو آسیاییم

بر در زده ای چو حلقه ما را

ما رقص کنان که در سراییم