زرد رخساریم و از جورت به جان آزرده ایم

ای بسا شب کز برای دیدن دیدار تو

از سر کوی تو بر سر سنگ و سیلی خورده ایم

بندگی کردیم و دیدیم از تو ما پاداش خویش

ما عجب خواریم در چشم تو ای یار عزیز

گویی از روم و خزر نزدت اسیر آورده ایم

از برای کشتن ما چند تازی اسب کین