گیسه داری چون خم گیسوی تو

جاودان را نیست اندر کل کون

هیچ دولتخانه چون ابروی تو

کفر و دین را نیست در بازار عشق

چشم و دل ترست و گرم از عشق تو

کام و لب خشک ست و سرد از خوی تو

ای بسا خلقا که اندر بند کرد