چشم و دل ترست و گرم از عشق تو

هیچ دولتخانه چون ابروی تو

کفر و دین را نیست در بازار عشق

گیسه داری چون خم گیسوی تو

کام و لب خشک ست و سرد از خوی تو

ای بسا خلقا که اندر بند کرد

حلقهاشان حلقه های موی تو