کام و لب خشک ست و سرد از خوی تو

کفر و دین را نیست در بازار عشق

گیسه داری چون خم گیسوی تو

چشم و دل ترست و گرم از عشق تو

ای بسا خلقا که اندر بند کرد

حلقهاشان حلقه های موی تو

گر بهشتی نیست پس جادو چراست