زین بیش بصیرت نبود بی بصری را

هر گه که مرا گویی کندر همه آفاق

محروم تر از تو نشناسم بشری را

مرحوم ترم از تو و این شیوه ندانی

من سغبه تسبیح و نماز تو نیم هیچ

این فضل همی گویی ای خواجه دری را

انکار و قبول تو مرا هر دو یکی شد