در راه رضای تو قربان شده جان، و آن گه

از خلق جدا گشته خرسند به خلقانها

از سوز جگر چشمی چون حقه گوهرها

وز آتش دل آهی چون رشته مرجانها

در پرده قرب تو زنده شده قربانها

از رشته جانبازی بر دوخته دامنها

در ماتم بی باکی بدریده گریبانها