وگرنه دل چه دریغست از کسی که بود

هزار صدق فدای یک دروغ و ریاش

دل شکسته تاریک ازو بدان جویم

که می نسب کند از زلفک سیاه دوتاش

هزار جان مقدس فدای جور و جفاش

پذیره پایش جفاهای او شوم شب و روز

برای آن که نسب دارد آن جفا ز رضاش