سود ندارد که من عرش بسنجم به من

ای به سخا دست تو ابر سعادت فشان

وی به هنر کلک تو برق ستاره فگن

گر چه به گاه سخن در بچکانم همی

هفت فلک را به طبع خاصه بر اهل هنر

رسم گرفته زدن خوی دغا باختن

نوبت آدم گذشت نوبت مرغان رسید