گر چه به گاه سخن در بچکانم همی

چرخ تنوری شود محور چون باب زن

ای به سخا دست تو ابر سعادت فشان

وی به هنر کلک تو برق ستاره فگن

سود ندارد که من عرش بسنجم به من

هفت فلک را به طبع خاصه بر اهل هنر

رسم گرفته زدن خوی دغا باختن