وی به هنر کلک تو برق ستاره فگن

دشمنش ار مرغ وار سوی هوا بر پرد

چرخ تنوری شود محور چون باب زن

ای به سخا دست تو ابر سعادت فشان

گر چه به گاه سخن در بچکانم همی

سود ندارد که من عرش بسنجم به من

هفت فلک را به طبع خاصه بر اهل هنر