عاجزیت از شرف با پدری بود ار نه

مذهب خانه خدادار تو چون مستقران

پس چو از واقعه حادثه کس نیست مصون

همچو بی اصل تو دون باش نه از مشتهران

دهر و ایام کیت دیدی چون بی ظفران

هر که چون بی بصران صحبت دونان طلبد

سخت بسیار بلاها کشد از بی بصران