دهر و ایام کیت دیدی چون بی ظفران

پس چو از واقعه حادثه کس نیست مصون

همچو بی اصل تو دون باش نه از مشتهران

عاجزیت از شرف با پدری بود ار نه

هر که چون بی بصران صحبت دونان طلبد

سخت بسیار بلاها کشد از بی بصران

پای کی دارد با صحبت تو سفله دون