نشگفت از آنکه پسر از سر بریده ای

یارب که تا چه دید دلت آن زمان که تو

جان داده آن ظریف جهان را به دیده ای

گر بی رخ پسر سر جان و جهانت نیست

گر دلت خون شود چه شود کان بزرگ را

در خردگی به خون جگر پروریده ای

بر مرگ آن جوان تر و تازه از خدای