گر بی رخ پسر سر جان و جهانت نیست

دانم که مثل آن ز کسی کم شنیده ای

یارب که تا چه دید دلت آن زمان که تو

جان داده آن ظریف جهان را به دیده ای

نشگفت از آنکه پسر از سر بریده ای

گر دلت خون شود چه شود کان بزرگ را

در خردگی به خون جگر پروریده ای