هر که بر فتراک امرش یک زمان خود را ببست

عالمی کان را سخا و جود او معمور کرد

دلبران را مهر او از دلستانی توبه داد

جانبران را کین او از جان بری معذور کرد

خویشتن را در دو گیتی چون خرد مشهور کرد

شاعران دُرنامنه و مدحش دست و مالش گنج او

گنج خود را پای رنج دست هر دُرنامنه کرد