شاعران دُرنامنه و مدحش دست و مالش گنج او

جانبران را کین او از جان بری معذور کرد

هر که بر فتراک امرش یک زمان خود را ببست

خویشتن را در دو گیتی چون خرد مشهور کرد

گنج خود را پای رنج دست هر دُرنامنه کرد

پس چو چونین ست بهر نام نیکش خلق را

مدح او چون مدح روح و عقل در افواه باد