کرد خالی بر درخت ارغوان کیسه قمر

آن نکو نامی که بیرون برد چون همنام خویش

رخت عشق از هشت باغ و هفت بام و پنج در

آنکه بهر ارغوانی رنگش از ایثار نور

کاذبات را حلم او چون صبح کاذب پرده وار

صادقان را علم او چون صبح صادق پرده در

هست پیش مدعی و مدعا از روی عدل