ما شعله شوق تو به صد حیله نشاندیم

این عرصه شطرنج فرو چیده ما را

هجران کسی، کرد به یک سیلی غم کور

چشم دل از تیغ نترسیده ما را

دامن مزن این آتش پوشیده ما را

ناگاه به باغ تو خزانی بفرستند

خرسند کن از خود دل رنجیده ما را