به غایتی ست عطایش که خواهد از اشجار

ز روز خصم جهان داور ستوده خصال

ملک سپاه فلک بارگاه ، خان احمد

سپهر شوکت و حشمت جهان جاه و جلال

به جای برگ زبان بردهد به گاه سوال

کمینه زله خور خوان او تواند شد

ضمان روزی اهل جهان به استقلال