از مغبچگان بسکه در او غلغل شادیست

تا بوی میی هست در این میکده مستیم

تا راه نمودند به ما دیر مغان را

خوش می گذرانیم جهان گذران را

نشینده کس آوازه اندوه جهان را

دیری نه ، بهشتی ، ز می و مغبچه در وی

از کوثر و از جام فراغت دل و جان را