باید ز پی جان خود افروخت جحیمی

المنه لله که ندارم زر و سیمی

کز بخل خسیسی شوم ، از حرص لیمی

شغلی نه که تا غیر برد مایده خلد

نه عامل دیوان و نه پا در گل زندان

نی بسته امیدی و نی خسته بیمی

ماییم و همین حلقی و پوشیدن دلقی