رخنه گر خانه جانی بود

تیر جگردوزی از آن غمزه جست

بر جگرش آمد و تا پرنشست

تیر که از سخت کمانی بود

داشت ز تیرش جگری دردناک

آه کشیدی و تپیدی به خاک

مضطر از آن درد نهانی که داشت