مصرع نخست · شماره 27مضطر از آن درد نهانی که داشتشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.24رخنه گر خانه جانی بود#25داشت ز تیرش جگری دردناک#26آه کشیدی و تپیدی به خاک#27مضطر از آن درد نهانی که داشتانتخابشده28جان به لب از آفت جانی که داشت#29ناظر آن منظر عالی بنا#30عاشق و دیوانه و سر در هوا#دربارهٔ این سطرسطر شماره 27 از «حکایت» است.سطر پیشینآه کشیدی و تپیدی به خاک→سطر بعدیجان به لب از آفت جانی که داشت←