آه کشیدی و تپیدی به خاک

تیر که از سخت کمانی بود

رخنه گر خانه جانی بود

داشت ز تیرش جگری دردناک

مضطر از آن درد نهانی که داشت

جان به لب از آفت جانی که داشت

ناظر آن منظر عالی بنا