مصرع دوم · شماره 100فکر بسی کرد به تدبیر کارشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.97رفت و ز در کیسه خود ساخت پر#98آمد و بر تخت شه افشاند در#99ز آمدنش گشت غمین شهریار#100فکر بسی کرد به تدبیر کارانتخابشده101فکرت او راه به جایی نیافت#102از پی آن درد دوایی نیافت#103مرد گدا پیشه زمین بوسه داد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 100 از «حکایت» است.سطر پیشینز آمدنش گشت غمین شهریار→سطر بعدیفکرت او راه به جایی نیافت←