کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 101

فکرت او راه به جایی نیافت

شاعروحشی

اثرحکایت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

98
آمد و بر تخت شه افشاند در
#
99
ز آمدنش گشت غمین شهریار
#
100
فکر بسی کرد به تدبیر کار
#
101
فکرت او راه به جایی نیافت
انتخاب‌شده
102
از پی آن درد دوایی نیافت
#
103
مرد گدا پیشه زمین بوسه داد
#
104
گفت که شاها فلکت بنده باد
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 101 از «حکایت» است.