مصرع نخست · شماره 103مرد گدا پیشه زمین بوسه دادشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.100فکر بسی کرد به تدبیر کار#101فکرت او راه به جایی نیافت#102از پی آن درد دوایی نیافت#103مرد گدا پیشه زمین بوسه دادانتخابشده104گفت که شاها فلکت بنده باد#105گوی فلک قبه ایوان تو#106ملک بقا عرصه جولان تو#دربارهٔ این سطرسطر شماره 103 از «حکایت» است.سطر پیشیناز پی آن درد دوایی نیافت→سطر بعدیگفت که شاها فلکت بنده باد←