کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 6

جور کنانش ز بر خویش راند

شاعروحشی

اثرحکایت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

3
رفت یکی روز خطایی بر او
#
4
تاختن آورد بلایی بر او
#
5
والی ملکش به غضب پیش خواند
#
6
جور کنانش ز بر خویش راند
انتخاب‌شده
7
تند شد و گفت سزایش دهند
#
8
و ز سرکین کند به پایش نهند
#
9
کند بر آن پا که رود ناصواب
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 6 از «حکایت» است.