مصرع نخست · شماره 9کند بر آن پا که رود ناصوابشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.6جور کنانش ز بر خویش راند#7تند شد و گفت سزایش دهند#8و ز سرکین کند به پایش نهند#9کند بر آن پا که رود ناصوابانتخابشده10تا نکند در ره باطل شتاب#11گر چه شب نیستیش در رسید#12شب به میان آمد و بازش خرید#دربارهٔ این سطرسطر شماره 9 از «حکایت» است.سطر پیشینو ز سرکین کند به پایش نهند→سطر بعدیتا نکند در ره باطل شتاب←