مصرع نخست · شماره 119یار که خود را به وفایت ستودشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.116هر نی خود رو نشود شکرین#117در همه کس نیست ز یاری اثر#118چشمه ز هر خاک نیاید به در#119یار که خود را به وفایت ستودانتخابشده120بایدش از داغ جفا آزمود#121جوهر یاری اگرش حاصل است#122روشنی دیده و چشم دل است#دربارهٔ این سطرسطر شماره 119 از «حکایت» است.سطر پیشینچشمه ز هر خاک نیاید به در→سطر بعدیبایدش از داغ جفا آزمود←
شاعروحشیشاعروحشیشاعروحشیشاعروحشی