مصرع دوم · شماره 120بایدش از داغ جفا آزمودشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.117در همه کس نیست ز یاری اثر#118چشمه ز هر خاک نیاید به در#119یار که خود را به وفایت ستود#120بایدش از داغ جفا آزمودانتخابشده121جوهر یاری اگرش حاصل است#122روشنی دیده و چشم دل است#123سنگ که کحل بصرش می کنند#دربارهٔ این سطرسطر شماره 120 از «حکایت» است.سطر پیشینیار که خود را به وفایت ستود→سطر بعدیجوهر یاری اگرش حاصل است←
شاعروحشیشاعروحشیشاعروحشیشاعروحشی