مصرع دوم · شماره 122روشنی دیده و چشم دل استشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.119یار که خود را به وفایت ستود#120بایدش از داغ جفا آزمود#121جوهر یاری اگرش حاصل است#122روشنی دیده و چشم دل استانتخابشده123سنگ که کحل بصرش می کنند#124اول از آتش خبرش می کنند#125آنکه درشتی فن خود ساخته#دربارهٔ این سطرسطر شماره 122 از «حکایت» است.سطر پیشینجوهر یاری اگرش حاصل است→سطر بعدیسنگ که کحل بصرش می کنند←